Μάρτυρες του Ιεχωβά: Θρησκεία ή αίρεση; Η αλήθεια για τους Χιλιαστές

Οι «Μάρτυρες του Ιεχωβά», γνωστοί σε πολλούς και ως «Χιλιαστές», είναι μια θρησκευτική ομάδα, αίρεση ή και θρησκεία κατ’ άλλους, η οποία συστάθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1870 στις Η.Π.Α. από τον Τσαρλς Τέιζ Ρόσελ.Οι «Μάρτυρες του Ιεχωβά» είναι γνωστοί και ως «Χιλιαστές». Ο Χιλιασμός έχει τις ρίζες του στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες.Τσαρλς Τέιζ ΡόσελΟ Χιλιασμός περιλαμβάνει τάσεις του Χρι…

Οι «Μάρτυρες του Ιεχωβά», γνωστοί σε πολλούς και ως «Χιλιαστές», είναι μια θρησκευτική ομάδα, αίρεση ή και θρησκεία κατ’ άλλους, η οποία συστάθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1870 στις Η.Π.Α. από τον Τσαρλς Τέιζ Ρόσελ.

Οι «Μάρτυρες του Ιεχωβά» είναι γνωστοί και ως «Χιλιαστές». Ο Χιλιασμός έχει τις ρίζες του στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες.

Η ιστορία του Χιλιασμού

Ο Χιλιασμός περιλαμβάνει τάσεις του Χριστιανισμού, που επικεντρώνουν την πνευματική τους αναζήτηση στην προσδοκία μιας επίγειας χιλιετούς χριστιανικής βασιλείας του Μεσσία και των εκλεκτών του, προ της ένδοξης Δευτέρας Παρουσίας Του. Έχει τις ρίζες του στον μεταγενέστερο Ιουδαϊσμό (κανονικά και απόκρυφα βιβλία) και στην Καινή Διαθήκη (κυρίως στην “Αποκάλυψη” του Ιωάννη).

Στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες η ιδέα της χιλιετούς (millenium) μεσσιανικής βασιλείας του Χριστού ενισχύθηκε από τους διωγμούς των Χριστιανών, αλλά η έλευσή της μετατέθηκε στο μέλλον. Ορισμένες αιρετικές ομάδες (Κήρινθος, Εβιονίτες, Μοντανιστές κ.ά.) τόνισαν με τη διδασκαλία τους την εγγύτητα της μεσσιανικής διδασκαλίας και επηρέασαν πολλούς εκκλησιαστικούς συγγραφείς (Παπία Ιεραπόλεως, Ειρηναίο Λουγδούνου, Τερτυλλιανό κ.ά.). Η διάψευση των προαναγγελιών των Χιλιαστών για συγκεκριμένο τόπο και χρόνο έναρξης της μεσσιανικής βασιλείας διευκόλυνε την Εκκλησία για αποδοκιμασία των σχετικών τάσεων.

Ωστόσο, οι Χιλιαστές επανήλθαν στο προσκήνιο κατά τον Μεσαίωνα. Όπως γράφει ο Ουίλιαμ Κον στο βιβλίο σταθμός: «ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΧΙΛΙΕΤΟΥΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ: ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΧΙΛΙΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΕΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΑ», ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΝΗΣΙΔΕΣ, 2022, ορισμένα χιλιαστικά φαντασιοκοπήματα κληρονομήθηκαν από τους Εβραίους και τους πρώιμους Χριστιανούς και άλλα από τον ηγούμενο Ιωακείμ της Φλόρας (12ος αι.). Άλλα πάλι, τα επινόησαν οι αιρετικοί μυστικιστές που είναι γνωστοί με την επωνυμία «Αδελφοί του Ελεύθερου Πνεύματος».

Οι Χιλιαστές προφήτες κατάφερναν με τα κηρύγματά τους να επηρεάζουν μεγάλα τμήματα των φτωχών. Αυτοί, μέσα στη λαχτάρα τους να βελτιώσουν τις κάκιστες συνθήκες της ζωής τους πίστευαν τις φανταστικές εικόνες ενός κόσμου που ξαναγεννήθηκε μέσα στην αθωότητα, διαμέσου μιας έσχατης σφαγής της Αποκάλυψης. Οι αμαρτωλοί, κατά κανόνα οι Εβραίοι, οι κληρικοί και οι πλούσιοι θα εξοντώνονταν· κατόπιν, οι Άγιοι, δηλαδή οι εν λόγω φτωχοί θα εγκαθίδρυαν τη βασιλεία τους, μια βασιλεία χωρίς βάσανα και χωρίς αμαρτίες. Εμπνευσμένοι από τέτοιες φανταστικές εικόνες πολλοί φτωχοί ξεκινούσαν για εγχειρήματα τελείως διαφορετικά από τις συνηθισμένες εξεγέρσεις των αγροτών ή των τεχνιτών με τοπικούς, περιορισμένους στόχους.

Μάρτυρες του Ιεχωβά – Ποιος ήταν ο ιδρυτής τους

Στα νεότερα χρόνια δημιουργήθηκε μια αίρεση, ομάδα ή ομολογία στο Πίτσμπουργκ των ΗΠΑ, το 1874, από τον κληρικό Τσαρλς Τσέιζ Ρόσελ (1852-1916). Αρχικά (ως το 1931), τα μέλη της ομάδας ονομάζονταν Ροσελίτες, Χιλιαστές ή Σπουδαστές της Γραφής. Το 1931 έλαβαν τη σημερινή τους ονομασία.

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά απορρίπτουν την Τριαδικότητα του Θεού, διαφοροποιούνται στο ζήτημα της χριστολογίας από την Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν αποδίδουν τιμές στη Θεοτόκο, ενώ ταυτόχρονα αρνούνται την όποια γνησιότητα της αποστολικής διαδοχής σε οποιαδήποτε άλλη Εκκλησία, καθώς ισχυρίζονται ότι η εκκλησία αποστάτησε ήδη από την εποχή του Αγίου Ιγνατίου, δηλαδή από τις αρχές του δευτέρου αιώνα.

Επίσης δεν αποδέχονται την αθανασία της ψυχής, συνήθως προσφέρουν περιοδικά με τα πιστεύω τους, όπως το «Ξύπνα» και τη «Σκοπιά», ενώ χαρακτηριστική είναι η άρνησή τους να μεταγγίσουν αίμα, καθώς θεωρούν πως αυτό αντίκειται σε κανόνες, όπως αυτοί εμφανίζονται στην Καινή Διαθήκη. Ο Ρόσελ στις αρχές της δεκαετίας του 1870 ασπάστηκε τις απόψεις ακραίων προτεσταντικών και αποκρυφιστικών ομάδων, που δρούσαν τότε στην Πενσιλβάνια. Ο Νέλσον Μπάρμπουρ, ηγέτης μιας τέτοιας ακραίας Αντιβεντιστικής ομάδας προσηλύτισε τον Ρόσελ και τον έπεισε ότι μπορεί να προβλεφθεί το τέλος του κόσμου.

Ο Ρόσελ με τα χρήματα που διέθετε, έγινε τότε συνεκδότης του Μπάρμπουρ, για το περιοδικό «Κήρυκας της Πρωΐας» που εξέδιδε ο Μπάρμπουρ και κήρυτταν ότι το τέλος του κόσμου θα έρθει το 1874. Όταν η ψευδοπροφητεία αυτή διαψεύστηκε, ο Ρόσελ εγκατέλειψε τον Μπάρμπουρ και το 1879 εξέδωσε το δικό του περιοδικό «Η Σκοπιά της Σιών και κήρυξ της του Χριστού Παρουσίας», τη σημερινή «Σκοπιά». Έτσι, κατάφερε να κλέψει τους αναγνώστες του Μπάρμπουρ και να ιδρύσει σε διάφορες περιοχές, ομάδες μελέτης της Αγίας Γραφής, που ονόμαζε «Σπουδαστές της Γραφής».

Οι ομάδες αυτές αυξήθηκαν σε αριθμό και μέλη και θεωρούσαν τον Ρόσελ ως δάσκαλό τους για «τον λόγο του Θεού». Ο Ρόσελ στα βιβλία και τα περιοδικά του, μεταξύ άλλων αιρετικών θέσεων, δίδασκε αποκρυφιστικές διδασκαλίες για τις πυραμίδες και όρισε ως νέα ημερομηνία του τέλους το 1914. Και αυτή όμως η ημερομηνία πέρασε, όπως και η νέα που όρισε, το 1918. Έτσι, ως τον θάνατό του, παρέμεινε ψευδοπροφήτης, χωρίς ποτέ να επιτύχει ούτε μία προφητεία. Ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του «πιστό και συνετό», και “στόμα Θεού”.

Όμως η ζωή του δεν ήταν σύμφωνη με όσα δίδασκε. Το διαζύγιο από τη γυναίκα του, που βγήκε εις βάρος του, φανέρωσε στο δικαστήριο ότι είχε σχέσεις με μια κοπέλα 16 ετών που φιλοξενούσαν στο σπίτι τους, και την οποία αποκαλούσε «μικρή του σύζυγο». Σε αυτή άφησε μέρος της περιουσίας του μετά τον θάνατό του. Σήμερα τον τάφο του κοσμεί μια πυραμίδα με τα σύμβολα τής 33ης μοίρας τών Μασόνων.

Παρ’ όλα αυτά, πιθανόν ο Ρόσελ να πίστευε αληθινά όσα δίδασκε. Πράγμα όμως δύσκολο να το υποθέσουμε για τον διάδοχό του, τον «δικαστή» Ρόδερφορντ. Ο Ρόδερφορντ, κυριολεκτικά άρπαξε την περιουσία του Ρόσελ. Ήταν αρχικά ο δικηγόρος στον οποίο είχε ανατεθεί η διαθήκη του Ρόσελ. Όμως εκμεταλλευόμενος την εμπιστοσύνη των νομίμων κληρονόμων, χρησιμοποίησε νομικά παραθυράκια και κράτησε την εκδοτική εταιρία «Σκοπιά» του Ρόσελ για τον εαυτό του και αυτούς τους χαρακτήρισε «Πονηρούς Δούλους» και τους έδιωξε.

Σήμερα αυτοί είναι γνωστοί ως «Σπουδαστές της Γραφής» και διατηρούν τα δόγματα του Ρόσελ, σε αντίθεση με τον Ρόδερφορντ, που άλλαξε σχεδόν τα πάντα, και έκανε τη Σκοπιά μια ολοκληρωτική οργάνωση. Αυτός τους ονόμασε «Μάρτυρες του Ιεχωβά».

Με τη σειρά του, έθεσε ημερομηνίες για το τέλος του κόσμου και διαψεύστηκε σε οτιδήποτε είχε προφητεύσει. Μεγάλο μέρος της προεδρίας του, πέρασε σε μία βίλα με το όνομα «Μπεθ Σαρίμ», που αγοράστηκε δήθεν για τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ που έλεγε ότι θα ανασταίνονταν τότε. Ο μόνος όμως που έμεινε σε αυτή ήταν ο ίδιος. Παρά τις προσπάθειές του να προσεγγίσει τον Χίτλερ, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά κυνηγήθηκαν ανελέητα από τους ναζί.

Η αίρεση αναπτύχθηκε ταχύτατα, κυρίως χάρη στα περιοδικά της «Ξύπνα» (“Awake”) και «Σκοπιά» (“Watchtower”), το οποίο εκδίδεται σε περισσότερες από 100 γλώσσες. Το Διοικητικό Σώμα προφήτευσε το τέλος του κόσμου για το 1914, 1915, 1920, 1925, 1941, 1975 & 2000. Οι οικογένειες επαινούνταν γιατί πουλούσαν τις επιχειρήσεις και τα σπίτια τους καθώς το τέλος θα ερχόταν. Πολλοί βρέθηκαν σε οικονομική απόγνωση και με τεράστια χρέη όταν αυτές οι προφητείες απέτυχαν. Όπως συνηθίζεται, δεν ζητήθηκαν ούτε καν «συγγνώμες» από τα μέλη.

Τι απαγορεύεται στους Μάρτυρες του Ιεχωβά

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ακολουθούν αυστηρούς κανόνες βασισμένους στη δική τους ερμηνεία της Αγίας Γραφής. Έτσι, απαγορεύεται αυστηρά η μετάγγιση αίματος ή βασικών συστατικών του, ακόμα και σε περιπτώσεις όπου κινδυνεύει η ζωή κάποιου. Η απαγόρευση αυτή βασίζεται σε ορισμένα εδάφια της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης.

Απαγορεύεται το κάπνισμα, το άτμισμα και η χρήση ναρκωτικών και άλλων, παράνομων έτσι κι αλλιώς, ουσιών. Όλα αυτά θεωρούνται ακάθαρτα για το σώμα. Απαγορεύονται οι προγαμιαίες σχέσεις, η μοιχεία και η ομοφυλοφιλία και επιτρέπεται μόνο ο γάμος μεταξύ άνδρα και γυναίκας.

Στον θρησκευτικό τομέα απαγορεύεται η συμμετοχή στον εορτασμό των Χριστουγέννων και του Πάσχα και η χρήση του σταυρού στη λατρεία, καθώς θεωρούν ότι ο Ιησούς «σταυρώθηκε σε απλό ξύλινο στύλο (πάσσαλο)». Απαγορεύεται επίσης ο εορτασμός της Πρωτοχρονιάς, των γενεθλίων, της ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου κ.ά., καθώς θεωρούνται ειδωλολατρικής προέλευσης!

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αρνούνται τη στράτευση και τη χρήση όπλων. Αυτό είχε δημιουργήσει πολλά προβλήματα στη χώρα μας, μέχρι τη θέσπιση της εναλλακτικής κοινωνικής θητείας. Απαγορεύεται επίσης, να χαιρετούν την εθνική σημαία ή να ψάλλουν τον εθνικό ύμνο, θεωρώντας ότι αυτά αποτελούν πράξη λατρείας προς το κράτος, η οποία συγκρούεται με την αποκλειστική τους αφοσίωση στον Θεό. Τέλος, απαγορεύεται η ανάμειξή τους στην πολιτική, η ψηφοφορία σε εκλογές και τυχόν υποψηφιότητά τους σε αυτές. Τέλος, αποφεύγουν τις στενές κοινωνικές σχέσεις με άτομα εκτός της «θρησκείας» τους και απαγορεύεται κάθε επαφή με πρώην μέλη που έχουν αποβληθεί ή αποχωρήσει οικειοθελώς από την κοινότητα.

Σύμφωνα με τους ίδιους τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, η κοινότητά τους έχει σήμερα περίπου 9 εκατομμύρια ενεργά μέλη. Έχουν παρουσία σε 241 χώρες, με περίπου 120.000 ναούς παγκοσμίως.

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα υπήρχαν το 1912, δώδεκα «Σπουδαστές της Γραφής», όπως ονομάζονταν τότε οι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Το ίδιο έτος, ήρθε στη χώρα μας ο Ρόσελ, που εκφώνησε δύο ομιλίες, μία στην Αθήνα και μία στην Κόρινθο. Το 1920, ο διάδοχός του Ρόδερφορντ εκφώνησε ομιλία στον Άρειο Πάγο, στην Αθήνα. Σταδιακά, οι Μάρτυρες άρχισαν να αυξάνονται κυρίως στη Θεσσαλία και αργότερα στη Μακεδονία, τη Σάμο, την Κέρκυρα και την Κρήτη.

Το καθεστώς Μεταξά έδειξε υπερβολική αυστηρότητα εναντίον των Μαρτύρων του Ιεχωβά, ενώ αναφέρονται και διώξεις σε βάρος τους. Τη δεκαετία του 1950 και τη δεκαετία του 1960, ως την επιβολή της δικτατορίας, τα πράγματα ήταν σχετικά ήρεμα για τους Μάρτυρες. Η αναστολή της ισχύος των άρθρων του Συντάγματος που διασφάλιζαν την ελευθερία των συγκεντρώσεων και του Τύπου από τη χούντα οδήγησε στην απαγόρευση της κυκλοφορίας της «Σκοπιάς».

Όμως, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, από 10.940 το 1967 έφτασαν τους 17.073 το 1974. Με την καθιέρωση της εναλλακτικής κοινωνικής θητείας το 1996, λύθηκε το πρόβλημα που υπήρχε από την άρνηση στράτευσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Στην Ελλάδα, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αποτελούν πλέον νομικά αναγνωρισμένη θρησκεία. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, σήμερα αριθμούν περίπου 27.600 ενεργούς «κήρυκες» σε όλη τη χώρα, οι οποίοι συνενώνονται σε περισσότερες από 340 τοπικές «εκκλησίες».

• Ισπανία: «Καταστροφική αίρεση» οι Μάρτυρες του Ιεχωβά – Απόφαση-σταθμός της Δικαιοσύνης
• Ρωσία: Μάρτυρες του Ιεχωβά καταδικάστηκαν σε φυλάκιση επτά ετών
• Ρεμπέκα Βάρντι για τους Ιεχωβάδες: «Έπεσα θύμα βιασμού στα 12 και το κρύβανε»

Το διαβάσαμε εδώ

• Τα μικρά στήθη στις γυναίκες σημαίνουν ότι…