Υπάρχουν κάποιες προσωπικότητες στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης που, παρά το γεγονός ότι πέρασαν χρόνια από την ημέρα που έφυγαν από τη ζωή, η αύρα, το βλέμμα και το πρόωρο, τραγικό τους τέλος συνεχίζουν να προκαλούν ρίγη συγκίνησης και αναπάντητα ερωτηματικά.Ο Νίκος Σεργιανόπουλος υπήρξε, χωρίς καμία αμφιβολία, ένας από τους πιο λαμπερούς, ταλαντούχους και γοητευτικούς πρωταγωνιστές της γεν…
Υπάρχουν κάποιες προσωπικότητες στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης που, παρά το γεγονός ότι πέρασαν χρόνια από την ημέρα που έφυγαν από τη ζωή, η αύρα, το βλέμμα και το πρόωρο, τραγικό τους τέλος συνεχίζουν να προκαλούν ρίγη συγκίνησης και αναπάντητα ερωτηματικά.
Ο Νίκος Σεργιανόπουλος υπήρξε, χωρίς καμία αμφιβολία, ένας από τους πιο λαμπερούς, ταλαντούχους και γοητευτικούς πρωταγωνιστές της γενιάς του. Ένας άνδρας που ταυτίστηκε με τον ρόλο του απόλυτου ζεν πρεμιέ, κάνοντας τις γυναίκες να τον λατρεύουν και τους άνδρες να τον ζηλεύουν για την αρχοντική του παρουσία.
Και όμως, πίσω από τα φλας της δημοσιότητας, τα χρυσά συμβόλαια και την τεράστια επιτυχία σειρών που έγραψαν ιστορία, όπως οι «Δύο Ξένοι» του MEGA, κρυβόταν ένας άνθρωπος βαθιά βασανισμένος, εσωστρεφής και μοναχικός. Όπως αναδεικνύει το μεγάλο, αναδρομικό αφιέρωμα του Youweekly.gr, η προσωπική του ζωή υπήρξε ένα αδιαπέραστο οχυρό, γεμάτο μυστικά, εσωτερικές συγκρούσεις και μια «κρυφή» πραγματικότητα που ο ίδιος προσπαθούσε απεγνωσμένα να προστατεύσει από τα αδιάκριτα βλέμματα, μέχρι τη νύχτα που η μοίρα τού έστησε το πιο εφιαλτικό παιχνίδι.
VIRAL
Ο ζεν πρεμιέ που κυνηγούσε το σκοτάδι και οι «απαγορευμένοι» έρωτες
Για το ευρύ κοινό, ο Νίκος Σεργιανόπουλος ήταν ο κομψός, καλλιεργημένος καθηγητής Κωνσταντίνος Μαρκοράς, που ζούσε έναν θυελλώδη έρωτα με τη Μαρίνα Κουντουράτου. Στην πραγματική ζωή, ωστόσο, ο ηθοποιός απέφευγε τις κοσμικές κοινότητες και τα λαμπερά πάρτι της showbiz. Όσοι τον γνώριζαν καλά από την εποχή που έκανε τα πρώτα του βήματα στο Θέατρο Τέχνης, μιλούσαν για ένα παιδί χαμηλών τόνων, με μια έμφυτη μελαγχολία ζωγραφισμένη στα μάτια του, που έβρισκε καταφύγιο στις δικές του, μοναχικές διαδρομές.
Το αφιέρωμα στέκεται ιδιαίτερα στον τρόπο με τον οποίο ο Σεργιανόπουλος διαχειριζόταν την προσωπική του ζωή σε μια εποχή που τα media ήταν εξαιρετικά σκληρά και παρεμβατικά. Ο ίδιος επέλεγε να ζει τις προσωπικές και ερωτiκές του αναζητήσεις μακριά από το φως της ημέρας, στο δικό του, προσωπικό σκοτάδι.
Η εξομολόγηση της Εβελίνας Παπούλια
Οι φήμες της εποχής στους καλλιτεχνικούς κύκλους οργίαζαν για θυελλώδεις, παρασκηνιακές σχέσεις με επώνυμα και διάσημα πρόσωπα της εγχώριας showbiz, έρωτες που ωστόσο δεν μπορούσαν —ή δεν επιτρεπόταν λόγω των κοινωνικών στερεοτύπων της περιόδου— να βγουν ποτέ στην επιφάνεια. Αυτή η διαρκής ανάγκη για απόκρυψη, σε συνδυασμό με τις προσωπικές του ανασφάλειες, τον οδήγησε σταδιακά σε επικίνδυνα μονοπάτια και σε μια ιδιότυπη απομόνωση στο διαμέρισμά του στο Παγκράτι.
Διαβάστε επίσης
Όλα τα εσωτερικά δράματα και οι προσωπικές μάχες του ηθοποιού κόπηκαν βίαια το πρωινό της 4ης Ιουνίου 2008. Η είδηση ότι ο Νίκος Σεργιανόπουλος βρέθηκε νεκρός μέσα σε μια λίμνη αίματος στο σπίτι του, έχοντας δεχθεί δεκάδες μαχαιριές από έναν νεαρό αλλοδαπό τον οποίο είχε γνωρίσει λίγες ώρες νωρίτερα στο κέντρο της Αθήνας, προκάλεσε σοκ και απόλυτο δέος στο πανελλήνιο.
Ήταν μια δολοφονία που δεν στέρησε απλώς από το θέατρο έναν σπουδαίο εργάτη, αλλά άνοιξε με τον πιο βάναυσο τρόπο την κερκόπορτα της προσωπικής του ζωής στα πρωτοσέλιδα των tabloid, παραβιάζοντας κάθε έννοια ιδιωτικότητας. Το χτύπημα ήταν ολοκληρωτικό για την οικογένειά του, η οποία δεν κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει την τραγωδία. Μέσα σε λίγα χρόνια, η αδελφή του, Έφη, αλλά και ο γαμπρός του έφυγαν επίσης από τη ζωή χτυπημένοι από τη θλίψη και σοβαρές ασθένειες, γράφοντας έτσι τον πιο τραγικό, οικογενειακό επίλογο. Είκοσι σχεδόν χρόνια μετά, ο Νίκος Σεργιανόπουλος παραμένει ζωντανός μέσα από τις επαναλήψεις των σειρών του, με το κοινό να κρατά στη μνήμη του τη λάμψη και το ταλέντο του, προσπερνώντας τις σκιές μιας ζωής που πόνεσε πολύ.
Διαβάστε ολόκληρο το αφιέρωμα στο Youweekly.gr
Δείτε και αυτά