
Στο επίμαχο βίντεο, που κυκλοφόρησε κυρίως στην πλατφόρμα X, χρήστες εστιάζουν σε ένα λούτρινο παιχνίδι που αιωρείται μέσα στο σκάφος. Ακόμη και σε μία από τις σημαντικότερες διαστημικές αποστολές των τελευταίων δεκαετιών, η NASA δεν καταφέρνει να αποφύγει τα σενάρια συνωμοσίας. Η αποστολή Artemis II, η πρώτη επανδρωμένη πτήση σε τόσο μεγάλη απόσταση από τη Γη εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια, βρ…
Στο επίμαχο βίντεο, που κυκλοφόρησε κυρίως στην πλατφόρμα X, χρήστες εστιάζουν σε ένα λούτρινο παιχνίδι που αιωρείται μέσα στο σκάφος. Ακόμη και σε μία από τις σημαντικότερες διαστημικές αποστολές των τελευταίων δεκαετιών, η NASA δεν καταφέρνει να αποφύγει τα σενάρια συνωμοσίας. Η αποστολή Artemis II, η πρώτη επανδρωμένη πτήση σε τόσο μεγάλη απόσταση από τη Γη εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια, βρέθηκε στο επίκεντρο αμφισβήτησης εξαιτίας ενός βίντεο που έγινε viral στα social media. Η αφορμή δόθηκε από ένα απόσπασμα συνέντευξης των αστροναυτών Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch και Jeremy Hansen στο CNN, το οποίο αναπαράχθηκε ευρέως στο διαδίκτυο.
Artemis II: Το βίντεο της NASA που πυροδότησε θεωρία συνωμοσίας
Στο επίμαχο βίντεο, που κυκλοφόρησε κυρίως στην πλατφόρμα X, χρήστες εστιάζουν σε ένα λούτρινο παιχνίδι που αιωρείται μέσα στο διαστημόπλοιο. Υποστηρίζουν ότι παρατηρείται ένα «οπτικό σφάλμα», το οποίο –κατά την άποψή τους– αποδεικνύει χρήση green screen. Η ανάρτηση που συνοδεύει το βίντεο μιλά για «αποτυχία επαυξημένης πραγματικότητας» και αφήνει υπόνοιες ότι η αποστολή είναι σκηνοθετημένη, ενισχύοντας τη θεωρία ότι το υλικό είναι κατασκευασμένο.
Ωστόσο, οι ισχυρισμοί αυτοί φαίνεται να βασίζονται σε λανθασμένα δεδομένα. Σύμφωνα με ανάλυση που επικαλείται το μέσο The Premium 24, το υποτιθέμενο «σφάλμα» δεν εμφανίζεται στις αυθεντικές μεταδόσεις της αποστολής. Αντίθετα, το φαινόμενο φαίνεται να προκύπτει από επεξεργασμένη εκδοχή του βίντεο, πιθανότατα λόγω χρήσης τεχνολογίας chroma key (green screen overlay) κατά την αναπαραγωγή, η οποία δημιούργησε τεχνητά οπτικά artefacts.
Όπως επισημαίνεται, στο πρωτογενές υλικό δεν υπάρχει κανένα τέτοιο στοιχείο, ενώ η εκδοχή που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο έχει αλλοιωθεί, οδηγώντας σε παραπλανητικά συμπεράσματα.Τον Σεπτέμβριο του 2002, ο Αμερικανός αστροναύτης Μπαζ Ολντριν, ο δεύτερος άνθρωπος που περπάτησε στη Σελήνη μετά τον Νιλ Αρμστρονγκ, στην αποστολή «Απόλλων 11», δέχθηκε μια επίσκεψη. Ενας δημοσιογράφος ονόματι Μπαρτ Σίμπρελ του είχε ζητήσει να του πάρει συνέντευξη για ένα τηλεοπτικό παιδικό σόου.
Στην πορεία, ο Σίμπρελ φανέρωσε τις πραγματικές προθέσεις του: φανατικός υπέρμαχος της περίφημης Moon Hoax (Δεν πήγαμε ποτέ στη Σελήνη, η NASA και οι αστροναύτες της μας εξαπατούν κ.ο.κ.), άρχισε να βρίζει τον Ολντριν, του πέταξε μάλιστα και μια Αγία Γραφή στο πρόσωπο, απαιτώντας να ορκιστεί ότι όντως πήγε στο φεγγάρι.
Ο Ολντριν, 72 ετών τότε, του έριξε μια γροθιά. Η κάμερα τα κατέγραψε όλα. Ο Σίμπρελ εξαπάτησε και άλλους αστροναύτες των αποστολών στη Σελήνη, οι αντιδράσεις των οποίων ήταν ανάλογες. Γύρισε μάλιστα και σχετικό ντοκιμαντέρ με τον τίτλο «Austronauts Gone Wild» (σε ελεύθερη απόδοση: Οταν οι αστροναύτες τα παίρνουν στο κρανίο…).
Οπως γράφει ο ιστορικός της επιστήμης και μελετητής των συνωμοσιολογιών Μάικλ Σέρμερ στο βιβλίο του «Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν σε παράξενα πράγματα;» (μτφρ.: Μ. Παναγιωτάκης, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2006), οι συνωμοσιολόγοι έχουν τρομερές ικανότητες να γίνονται πειστικοί. Ειδικά οι υποστηρικτές της «απάτης της Σελήνης» είναι ιδιαίτερα μάχιμοι (μαζί με τους υποστηρικτές της επίπεδης Γης – αλλά συχνά είναι οι ίδιοι άνθρωποι) για έναν βασικό λόγο: η Σελήνη είναι πολύ μακριά, στο Διάστημα. Δεν ήμασταν εκεί μαζί με τους αστροναύτες. Οπως είναι λογικό κι επόμενο, κάτι ανάλογο θα συμβεί και με την αποστολή «Αρτεμις ΙΙ». Ηδη πολλοί ισχυρίζονται ότι τα πάντα γυρίζονται σε κάποιο στούντιο του Χόλιγουντ.
Πώς όμως ξεκίνησε αυτή η ιστορία; Το 1974, ένας επιπλοποιός, ο Μπιλ Κέισινγκ, εξέδωσε ένα βιβλίο με τον τίτλο «Ποτέ δεν πήγαμε στο φεγγάρι». Ολο κι όλο, έγραφε ο Κέισινγκ, ήταν ένα κινηματογραφικό τέχνασμα. Το βιβλίο έγινε μπεστ σέλερ κι έπεισε μερίδα του αμερικανικού πληθυσμού ότι όσα έγραφε ίσχυαν. Για τι ποσοστό μιλάμε; Περίπου για το 12%, ενώ σε άλλες χώρες, ιδίως στη Ρωσία, το ποσοστό αυτό αυξάνεται κατακόρυφα, φτάνοντας και στο 60%.
Διαβάστε επίσης
Στην εποχή του Διαδικτύου, τέτοιου τύπου θεωρίες συνωμοσίας έχουν πάρει φωτιά. Οχι πως είναι τυχαίο, αλλά κατά κανόνα οι αρνητές των προσσεληνώσεων είναι και πιστοί της επίπεδης Γης, είναι αρνητές του εμβολιασμού, πιστεύουν στην ύπαρξη των ιπτάμενων δίσκων (κυρίως στον «εξωγήινο του Ρόζγουελ») και επειδή πολιτικά οι περισσότεροι κινούνται σε ένα ακραιφνώς ακροδεξιό πλαίσιο, όλοι κατά κανόνα αρνούνται και ότι έγινε στ’ αλήθεια το Ολοκαύτωμα. Σήμερα που επιστρέφουν στη Γη οι τέσσερις αστροναύτες της αποστολής «Αρτεμις ΙΙ», κάποιος πρέπει να τους πει ότι θα έχουν πολλή δουλειά να κάνουν για να πείσουν ορισμένους συνανθρώπους τους…
Δείτε και αυτά


