
Συντετριμμένη και με δάκρυα στα μάτια εμφανίστηκε η Μία Καλίφα, σε ένα βίντεο-ξέσπασμα μετά τους σφοδρούς χθεσινούς βομβαρδισμούς στη Βηρυτό. Η 33χρονη Λιβανοαμερικανίδα δεν μπόρεσε να κρύψει την οδύνη της για τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στον Λίβανο, οι οποίες άφησαν πίσω τους περισσότερους από 250 νεκρούς. Η ίδια έκανε λόγο για μια ανυπόφορη κατάσταση, τονίζοντας ότι είναι εξαιρετικά δύσ…
Συντετριμμένη και με δάκρυα στα μάτια εμφανίστηκε η Μία Καλίφα, σε ένα βίντεο-ξέσπασμα μετά τους σφοδρούς χθεσινούς βομβαρδισμούς στη Βηρυτό. Η 33χρονη Λιβανοαμερικανίδα δεν μπόρεσε να κρύψει την οδύνη της για τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές στον Λίβανο, οι οποίες άφησαν πίσω τους περισσότερους από 250 νεκρούς. Η ίδια έκανε λόγο για μια ανυπόφορη κατάσταση, τονίζοντας ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να παρακολουθεί κανείς την καταστροφή κατοικημένων περιοχών και τον θάνατο αμάχων, σε μια κλιμάκωση που θεωρείται η μεγαλύτερη από την πλευρά του Ισραήλ παρά τις προσπάθειες για εκεχειρία.
Η ανάρτηση της Μία Καλίφα
Σε μια πολιτική τοποθέτηση, η Καλίφα εξέφρασε την εσωτερική της σύγκρουση, δηλώνοντας αδυναμία να αποδεχθεί ότι οι φόροι που πληρώνει στις ΗΠΑ καταλήγουν να χρηματοδοτούν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που πλήττουν τη γενέτειρά της.
Την ίδια στιγμή, στην περιγραφή της ανάρτησής της γράφει: «Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είναι τρομοκρατικά, φασιστικά κράτη, και κάποια μέρα θα κληθούν να λογοδοτήσουν και οι δύο στη Χάγη».
«Σήμερα ήταν μια από τις πιο δύσκολες στιγμές που έχω δει εδώ και πολύ καιρό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και αυτό λέει πολλά, γιατί βλέπουμε μια γενοκτονία να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας εδώ και δεκαετίες, αλλά ακόμα πιο έντονα τα τελευταία τρία, τέσσερα χρόνια.
Έγιναν 160 αεροπορικές επιδρομές σε 10 λεπτά εναντίον κατοικιών, σχολείων, νοσοκομείων, υποδομών για τον πληθυσμό, νεκροταφείων με νεκρικές πομπές. Ολα αυτά εν μέσω εκεχειρίας. Δεν ξέρω πώς να συμβιβαστώ με το γεγονός ότι οι φόροι μου χρηματοδοτούν κάτι τέτοιο στην πατρίδα μου.
Διαβάστε επίσης
Δεν μου αρέσει. Νιώθω ότι είναι πραγματικά σημαντικό να βγω εδώ και να μιλήσω και να το πω αυτό, αλλά δεν βρίσκω τα λόγια. Το μόνο που μπορώ να κάνω μερικές φορές είναι να αναδημοσιεύω τις φωνές άλλων ανθρώπων που μπορούν να το εκφράσουν λίγο καλύτερα, με λίγο περισσότερη συναισθηματική απόσταση. Αλλά τι συμβαίνει; Στέλνουμε ανθρώπους να διερευνήσουν τη ζωή στη Σελήνη, ενώ βομβαρδίζουμε ο ένας τον άλλον. Αυτό είναι δυστοπικό. Είναι τρελό.
Πότε θα είναι αρκετά; Πότε θα σταματήσει; Οι σκέψεις μου είναι με όλους στον Λίβανο αυτή τη στιγμή. Η καρδιά μου είναι μαζί σας. Δεν θέλω να έρθω εδώ και να κλάψω, γιατί είμαι τόσο τυχερή. Είμαι τόσο τυχερή, αλλά…».
Τα σχόλια πάντως στην ανάρτησή της δεν ήταν όλα υποστηρικτικά καθώς αρκετοί χαρακτήρισαν «κροκοδείλια» τα δάκρυά της για τον Λίβανο καθώς εδώ και πολλά χρόνια ζει στις ΗΠΑ.
Δείτε και αυτά


