Είναι κάποιες στιγμές που ο χρόνος δεν μετριέται με λεπτά και ώρες, αλλά με τους χτύπους μιας καρδιάς που αγωνιά. Για την οικογένεια της 16χρονης Λόρας, το ρολόι σταμάτησε το πρωινό της 7ης Ιανουαρίου στην Πάτρα. Από τότε, κάθε δευτερόλεπτο που περνάει μοιάζει με έναν αιώνα αβεβαιότητας.Έξι ημέρες τώρα, μια έφηβη κοπέλα περιπλανιέται στις σκιές μιας μεγαλούπολης που δεν ένιωσε…
Είναι κάποιες στιγμές που ο χρόνος δεν μετριέται με λεπτά και ώρες, αλλά με τους χτύπους μιας καρδιάς που αγωνιά. Για την οικογένεια της 16χρονης Λόρας, το ρολόι σταμάτησε το πρωινό της 7ης Ιανουαρίου στην Πάτρα. Από τότε, κάθε δευτερόλεπτο που περνάει μοιάζει με έναν αιώνα αβεβαιότητας.
Έξι ημέρες τώρα, μια έφηβη κοπέλα περιπλανιέται στις σκιές μιας μεγαλούπολης που δεν ένιωσε ποτέ δική της, κουβαλώντας στις πλάτες της όχι μόνο ένα σακίδιο, αλλά το βάρος μιας ζωής που προσπάθησε απεγνωσμένα να αφήσει πίσω.
Μια κραυγή σιωπής μέσα στο πλήθος του Ζωγράφου
Η Λόρα δεν είναι απλώς ένα όνομα σε μια ανακοίνωση του Silver Alert. Είναι ένα παιδί που, σύμφωνα με τις τελευταίες καταγραφές των καμερών ασφαλείας, μοιάζει χαμένο μέσα στον λαβύρινθο της Αθήνας. Οι εικόνες που έρχονται στο φως από την περιοχή του Ζωγράφου ραγίζουν καρδιές, ένα κορίτσι με ένα μαύρο μπουφάν, την κουκούλα τραβηγμένη βαθιά στο κεφάλι —ίσως για να κρυφτεί, ίσως για να προστατευτεί από το κρύο και τα βλέμματα— να περπατά αδιάκοπα, κρατώντας σφιχτά το κινητό της.
VIRAL
Αυτή η συσκευή φαίνεται πως είναι το μοναδικό της σωσίβιο, το νήμα που τη συνδέει με έναν κόσμο που μόνο εκείνη γνωρίζει. Οι αστυνομικοί την είδαν στις κάμερες να μπαίνει σε ένα καφέ, όχι για να ξεκουραστεί, αλλά για να ζητήσει απεγνωσμένα έναν κωδικό Wi-Fi. Χωρίς μονάδες, χωρίς σήμα, η Λόρα αναζητούσε μια ψηφιακή γωνιά για να στείλει τα μηνύματά της. Σε ποιον; Αυτό είναι το ερώτημα που πνίγει την έρευνα. Κάθε φορά που το σήμα χανόταν, η Λόρα επέστρεφε στα ίδια σημεία, σαν να κυνηγούσε μια φωνή στην άλλη άκρη της οθόνης.
Δείτε και αυτά