Αν οι δημοσκοπήσεις είναι η «φωτογραφία της στιγμής», τότε η πρώτη μεγάλη μέτρηση για το 2026 αποκαλύπτει μια εικόνα που θα έπρεπε να προκαλεί νευρικότητα στους ενοίκους των κομματικών γραφείων. Πίσω από τα ποσοστά της πρόθεσης ψήφου και τις αναλύσεις για την ακρίβεια, αναδύεται μια τάση που δεν χωράει σε κομματικά στεγανά, η Μαρία Καρυστιανού. Η γυναίκα που έγινε το σύμβολο τ…
Αν οι δημοσκοπήσεις είναι η «φωτογραφία της στιγμής», τότε η πρώτη μεγάλη μέτρηση για το 2026 αποκαλύπτει μια εικόνα που θα έπρεπε να προκαλεί νευρικότητα στους ενοίκους των κομματικών γραφείων. Πίσω από τα ποσοστά της πρόθεσης ψήφου και τις αναλύσεις για την ακρίβεια, αναδύεται μια τάση που δεν χωράει σε κομματικά στεγανά, η Μαρία Καρυστιανού. Η γυναίκα που έγινε το σύμβολο του αγώνα για τα Τέμπη, εμφανίζεται πλέον στις μετρήσεις ως το πρόσωπο με την υψηλότερη δημοτικότητα και, κυρίως, την υψηλότερη αξιοπιστία, αφήνοντας πίσω της το σύνολο των πολιτικών αρχηγών.
Μια «βουβή» υπεροχή που τρομάζει το σύστημα
Η δημοσκόπηση δεν αποτυπώνει απλώς συμπάθεια. Αποτυπώνει μια βαθιά ανάγκη της ελληνικής κοινωνίας για ηθική αναφορά. Το 2026 βρίσκει τη Μαρία Καρυστιανού να συγκεντρώνει ποσοστά αποδοχής που αγγίζουν το 70%, διαπερνώντας οριζόντια όλες τις ιδεολογικές παρατάξεις. Το εντυπωσιακό εύρημα είναι ότι ακόμη και ψηφοφόροι της κυβέρνησης, σε ένα ποσοστό που ξεπερνά το 50%, δηλώνουν ότι εμπιστεύονται περισσότερο τον λόγο της για θέματα δικαιοσύνης και θεσμών, παρά τις επίσημες κυβερνητικές ανακοινώσεις.
Διαβάστε επίσης
Αυτό το «φαινόμενο» δεν είναι τυχαίο. Η Καρυστιανού έχει καταφέρει κάτι που οι επαγγελματίες της πολιτικής αδυνατούν, να μιλήσει μια γλώσσα ακατέργαστη, ειλικρινή και απαλλαγμένη από την «ξύλινη» ρητορική της ξύλινης επικοινωνίας. Η παρουσία της στο Ευρωκοινοβούλιο και η συνεχής πίεση για την απόδοση δικαιοσύνης έχουν δημιουργήσει ένα προηγούμενο, όπου ένας πολίτης γίνεται ο ίδιος «θεσμός», απέναντι σε ένα κράτος που οι ψηφοφόροι θεωρούν ότι αμύνεται για να συγκαλύψει τις δικές του παθογένειες.
Δείτε και αυτά