Με λόγια ειλικρινή και βαθιά ανθρώπινα, η Εριέττα Κούρκουλου Λάτση μοιράζεται σκέψεις που αγγίζουν την καρδιά των ημερών και αποτυπώνουν τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στη χαρά και τη συναισθηματική δοκιμασία των οικογενειακών στιγμών. Μέσα από μια προσωπική ανάρτηση, μιλά για τις δύσκολες συζητήσεις, τις διαφορετικές απόψεις και τα συναισθήματα που συχνά δοκιμάζουν τις σχέσεις μας, υπενθυμίζοντας όμω…
Με λόγια ειλικρινή και βαθιά ανθρώπινα, η Εριέττα Κούρκουλου Λάτση μοιράζεται σκέψεις που αγγίζουν την καρδιά των ημερών και αποτυπώνουν τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στη χαρά και τη συναισθηματική δοκιμασία των οικογενειακών στιγμών.
Μέσα από μια προσωπική ανάρτηση, μιλά για τις δύσκολες συζητήσεις, τις διαφορετικές απόψεις και τα συναισθήματα που συχνά δοκιμάζουν τις σχέσεις μας, υπενθυμίζοντας όμως τη δύναμη της ενότητας, της αποδοχής και της αγάπης. Ένα κείμενο που δεν μένει στην επιφάνεια, αλλά φωτίζει την αξία της αυτογνωσίας, της συγγνώμης και της οικογένειας ως ασφαλούς πυρήνα — ειδικά όταν όλα γύρω μοιάζουν να δοκιμάζονται.
Η ανάρτηση της Εριέττας Κούρκουλου
«Αυτές οι ημέρες είναι μαγικές. Γεμάτες χαρές, στιγμές με την οικογένειά μας, καλό φαγητό και αν είμαστε τυχεροί, καλούς φίλους. Όμως είναι και περίεργες. Μεγάλες μαζώξεις, δύσκολες συζητήσεις, κουβέντες που πέφτουν και καμία φορά σπάνε κόκαλα.
Όλοι έχουν άποψη. Για το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, για το πως ζούμε την ζωή μας… για το εάν έχουμε ή δεν έχουμε το δικαίωμα να αισθανόμαστε όπως αισθανόμαστε. Είναι εύκολο και λογικό να θυμώσουμε, να πληγωθούμε, να αφήσουμε να μας θαμπώσει αυτό την λάμψη των ημερών που θα έπρεπε να χαρακτηρίζονται από την αποδοχή, την αγάπη… την ενότητα. Ήμουν και εγώ πολύ κοντά στο να το αφήσω να εισχωρήσει πιο βαθιά από ότι θα έπρεπε, γιατί όσο καλά και να γνωρίζουμε τον εαυτό μας – την αλήθεια μας, πάντα υπάρχουν κουμπιά που ενεργοποιούν δύσκολα συναισθήματα. Είναι ανθρώπινο.
Όμως μετά κοίταξα αυτά τα τρία αγόρια. Την οικογένεια που καταφέραμε εμείς με τον Βύρωνα να δημιουργήσουμε. Και εκεί κατάλαβα την αξία της δουλειάς που έχω/ έχουμε κάνει. Εκεί χαμογέλασα γιατί συνειδητοποίησα ότι το τραύμα δεν θα συνεχιστεί. Ότι τα δικά μας παιδιά θα ξέρουν ότι τα λάθη μας τα παραδεχόμαστε. Ότι εμείς ζητάμε συγγνώμη. Ότι συζητάμε! Ότι εκείνα είναι και θα είναι για εμάς πάνω από όλους και από όλα. Ότι τα αγαπάμε το ίδιο και ας τα αγαπάμε διαφορετικά.
Κατάλαβα ότι όσο αυτή η οικογένεια, η μικρή, μακριά από τέλεια, αλλά αληθινή οικογένεια είναι ενωμένη – θωρακισμένη, όλα τα υπόλοιπα είναι ασήμαντα και σίγουρα δεν αξίζει να αφήσουμε να επηρεάσουν τον πυρήνα μας.
Σήμερα, ας κρατήσουμε λίγο πιο σφιχτά τον πυρήνα μας ακόμα και αν αυτός ο πυρήνας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.
Εύχομαι σε όλους Καλή Χρονιά με υγεία και τύχη!»
«Μετά τη δεύτερη γέννα ο γιος μου μπήκε σε μονάδα»
Υπενθυμίζουμε πως το ζευγάρι έχει δημιουργήσει μια υπέροχη οικογένεια αλλά έχει περάσει επίσης πολλές δυσκολίες. Η Εριέττα Κούρκουλου σε παλιότερη συνέντευξή της είχε αποκαλύψει χαρακτηριστικά: «Ήταν πολύ διαφορετικές εμπειρίες στον πρώτο τοκετό, λόγω της εξωσωματικής, που είναι μία ιατρικοποιημένη διαδικασία ήθελα κάτι φυσικό και το διεκδίκησα, δε φοβάμαι να διεκδικώ πράγματα και να αμφισβητώ πράγματα και ξεκίνησα μαθήματα προετοιμασίας για να έχω φυσικό τοκετό.
Ο δεύτερος τοκετός ήρθε πρόωρα και λίγο πριν μπω στο αμάξι για να ξεκινήσω για το αεροδρόμιο άρχισα να έχω συστολές και λέω ας πάω πρώτα στον γιατρό μου και μου είπαν ότι πρέπει να γίνει εισαγωγή. Ο δεύτερος τοκετός ήταν ομορφότερη εμπειρία. Μετά τη γέννα εξαιτίας αναπνευστικών προβλημάτων ο Λέων μπήκε σε μονάδα.
Με λόγια ειλικρινή και βαθιά ανθρώπινα, η Εριέττα Κούρκουλου Λάτση μοιράζεται σκέψεις που αγγίζουν την καρδιά των ημερών και αποτυπώνουν τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στη χαρά και τη συναισθηματική δοκιμασία των οικογενειακών στιγμών.
Μέσα από μια προσωπική ανάρτηση, μιλά για τις δύσκολες συζητήσεις, τις διαφορετικές απόψεις και τα συναισθήματα που συχνά δοκιμάζουν τις σχέσεις μας, υπενθυμίζοντας όμως τη δύναμη της ενότητας, της αποδοχής και της αγάπης. Ένα κείμενο που δεν μένει στην επιφάνεια, αλλά φωτίζει την αξία της αυτογνωσίας, της συγγνώμης και της οικογένειας ως ασφαλούς πυρήνα — ειδικά όταν όλα γύρω μοιάζουν να δοκιμάζονται.
Η ανάρτηση της Εριέττας Κούρκουλου
«Αυτές οι ημέρες είναι μαγικές. Γεμάτες χαρές, στιγμές με την οικογένειά μας, καλό φαγητό και αν είμαστε τυχεροί, καλούς φίλους. Όμως είναι και περίεργες. Μεγάλες μαζώξεις, δύσκολες συζητήσεις, κουβέντες που πέφτουν και καμία φορά σπάνε κόκαλα.
Όλοι έχουν άποψη. Για το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, για το πως ζούμε την ζωή μας… για το εάν έχουμε ή δεν έχουμε το δικαίωμα να αισθανόμαστε όπως αισθανόμαστε. Είναι εύκολο και λογικό να θυμώσουμε, να πληγωθούμε, να αφήσουμε να μας θαμπώσει αυτό την λάμψη των ημερών που θα έπρεπε να χαρακτηρίζονται από την αποδοχή, την αγάπη… την ενότητα. Ήμουν και εγώ πολύ κοντά στο να το αφήσω να εισχωρήσει πιο βαθιά από ότι θα έπρεπε, γιατί όσο καλά και να γνωρίζουμε τον εαυτό μας – την αλήθεια μας, πάντα υπάρχουν κουμπιά που ενεργοποιούν δύσκολα συναισθήματα. Είναι ανθρώπινο.
Όμως μετά κοίταξα αυτά τα τρία αγόρια. Την οικογένεια που καταφέραμε εμείς με τον Βύρωνα να δημιουργήσουμε. Και εκεί κατάλαβα την αξία της δουλειάς που έχω/ έχουμε κάνει. Εκεί χαμογέλασα γιατί συνειδητοποίησα ότι το τραύμα δεν θα συνεχιστεί. Ότι τα δικά μας παιδιά θα ξέρουν ότι τα λάθη μας τα παραδεχόμαστε. Ότι εμείς ζητάμε συγγνώμη. Ότι συζητάμε! Ότι εκείνα είναι και θα είναι για εμάς πάνω από όλους και από όλα. Ότι τα αγαπάμε το ίδιο και ας τα αγαπάμε διαφορετικά.
Κατάλαβα ότι όσο αυτή η οικογένεια, η μικρή, μακριά από τέλεια, αλλά αληθινή οικογένεια είναι ενωμένη – θωρακισμένη, όλα τα υπόλοιπα είναι ασήμαντα και σίγουρα δεν αξίζει να αφήσουμε να επηρεάσουν τον πυρήνα μας.
Σήμερα, ας κρατήσουμε λίγο πιο σφιχτά τον πυρήνα μας ακόμα και αν αυτός ο πυρήνας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.
Εύχομαι σε όλους Καλή Χρονιά με υγεία και τύχη!»
«Μετά τη δεύτερη γέννα ο γιος μου μπήκε σε μονάδα»
Υπενθυμίζουμε πως το ζευγάρι έχει δημιουργήσει μια υπέροχη οικογένεια αλλά έχει περάσει επίσης πολλές δυσκολίες. Η Εριέττα Κούρκουλου σε παλιότερη συνέντευξή της είχε αποκαλύψει χαρακτηριστικά: «Ήταν πολύ διαφορετικές εμπειρίες στον πρώτο τοκετό, λόγω της εξωσωματικής, που είναι μία ιατρικοποιημένη διαδικασία ήθελα κάτι φυσικό και το διεκδίκησα, δε φοβάμαι να διεκδικώ πράγματα και να αμφισβητώ πράγματα και ξεκίνησα μαθήματα προετοιμασίας για να έχω φυσικό τοκετό.
Ο δεύτερος τοκετός ήρθε πρόωρα και λίγο πριν μπω στο αμάξι για να ξεκινήσω για το αεροδρόμιο άρχισα να έχω συστολές και λέω ας πάω πρώτα στον γιατρό μου και μου είπαν ότι πρέπει να γίνει εισαγωγή. Ο δεύτερος τοκετός ήταν ομορφότερη εμπειρία. Μετά τη γέννα εξαιτίας αναπνευστικών προβλημάτων ο Λέων μπήκε σε μονάδα.
Οι γονείς μου διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο που μεγαλώνω τα παιδιά μου. Από τα θετικά χαρακτηριστικά του πατέρα μου είναι πειθαρχία. Δηλαδή, εγώ δεν είμαι πολύ της new age μητρότητας. Θεωρώ ότι όταν ένα παιδί παραφέρεται πρέπει να καταλαβαίνει ότι υπάρχουν συνέπειες, επίσης θεωρώ ότι πρέπει να έχουν ελευθερία και ν έχεις εμπιστοσύνη στα παιδιά, όπως η μητέρα μου».
