Οι αλλαγές που ξεκινούν στη θητεία στον στρατό από την Α’ ΕΣΣΟ του 2026 δεν αποτελούν μια απλή διοικητική αναδιάρθρωση. Αντίθετα, αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής προσαρμογής των Ενόπλων Δυνάμεων σε ένα νέο περιβάλλον ασφάλειας, τεχνολογίας και κοινωνικών αναγκών. Το βασικό ερώτημα δεν είναι μόνο τι αλλάζει — αλλά γιατί αλλάζει τώρα. Για δεκαετίες, η υποχρεωτική θητεία στην Ελλάδα είχε έ…
Οι αλλαγές που ξεκινούν στη θητεία στον στρατό από την Α’ ΕΣΣΟ του 2026 δεν αποτελούν μια απλή διοικητική αναδιάρθρωση. Αντίθετα, αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής προσαρμογής των Ενόπλων Δυνάμεων σε ένα νέο περιβάλλον ασφάλειας, τεχνολογίας και κοινωνικών αναγκών. Το βασικό ερώτημα δεν είναι μόνο τι αλλάζει — αλλά γιατί αλλάζει τώρα. Για δεκαετίες, η υποχρεωτική θητεία στην Ελλάδα είχε έντονο το στοιχείο της «υποχρέωσης». Πολλοί νέοι την αντιμετώπιζαν ως μια παύση από τη ζωή τους, έναν χρόνο χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα πέρα από την τυπική εκπλήρωση καθήκοντος. Το κράτος όμως φαίνεται να επιχειρεί να μετατρέψει αυτή τη λογική: από χαμένο χρόνο σε επένδυση.
Η γεωπολιτική πραγματικότητα αλλάζει
Οι σύγχρονες συγκρούσεις δεν μοιάζουν με αυτές του παρελθόντος. Οι στρατοί δεν βασίζονται πλέον μόνο σε αριθμούς στρατιωτών αλλά σε ταχύτητα αντίδρασης, τεχνολογία και εξειδίκευση. Η χρήση drones, κυβερνοεπιθέσεων, ηλεκτρονικού πολέμου και μικρών ευέλικτων μονάδων έχει αλλάξει τη φύση της άμυνας. Σε αυτό το περιβάλλον, ένας στρατιώτης που απλώς γνωρίζει βασική σκοπιά και αγγαρείες δεν επαρκεί. Χρειάζεται εκπαίδευση σε πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες: νυχτερινές ασκήσεις, διαβίωση στο πεδίο, τακτική μικρών ομάδων, χειρισμός εξοπλισμού και πρώτες βοήθειες μάχης.
Τι θέλει να πετύχει το υπουργείο Άμυνας(EUROKINISSI)
Γι’ αυτό η βασική εκπαίδευση επεκτείνεται στις 10 εβδομάδες. Ο στόχος δεν είναι να κουραστούν περισσότερο οι οπλίτες, αλλά να αποκτήσουν πραγματικές δεξιότητες επιβίωσης και συνεργασίας. Ένας έφεδρος πρέπει να μπορεί να λειτουργήσει άμεσα σε κρίση, όχι να χρειάζεται εκπαίδευση από την αρχή.
Ένα δεύτερο μεγάλο ζήτημα αφορά την ίδια την κοινωνία. Οι νέοι μπαίνουν στη θητεία σε μια περίοδο που η αγορά εργασίας ζητά πρακτικές ικανότητες: τεχνικές γνώσεις, τεχνολογία, ασφάλεια, διαχείριση κρίσεων. Έτσι, η θητεία μετατρέπεται σταδιακά σε μορφή επαγγελματικής κατάρτισης. Χειριστές drone, κυβερνοασφάλεια, ναυαγοσωστική, μηχανήματα έργου — όλα αυτά δεν είναι απλώς στρατιωτικές ειδικότητες αλλά πιστοποιημένες δεξιότητες χρήσιμες μετά την απόλυση. Με άλλα λόγια, ο στρατός προσπαθεί να επιστρέφει έναν πολίτη πιο ικανό από ό,τι τον παρέλαβε. Αυτό εξηγεί και τα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης: η θητεία παύει να είναι μόνο υποχρέωση άμυνας και γίνεται και κοινωνικό εργαλείο.
VIRAL
Ο πραγματικός λόγος των αλλαγών στον στρατό(EUROKINISSI)
Η αύξηση της αποζημίωσης — ιδίως στα 100 ευρώ για την παραμεθόριο — δεν είναι απλώς οικονομική ενίσχυση. Είναι κίνητρο ισορροπίας. Η Ελλάδα χρειάζεται προσωπικό σε ακριτικές μονάδες, όμως μέχρι σήμερα οι νέοι επιδίωκαν μεταθέσεις κοντά στο σπίτι. Με την οικονομική ενίσχυση επιχειρείται να αντισταθμιστεί το κοινωνικό κόστος: απόσταση από οικογένεια, περιορισμένες μετακινήσεις και μεγαλύτερη επιβάρυνση. Παράλληλα, αναγνωρίζεται ότι ο στρατεύσιμος δεν μπορεί πλέον να επιβαρύνει πλήρως την οικογένειά του. Η σύγχρονη πραγματικότητα διαφέρει από εκείνη προηγούμενων δεκαετιών.
Γιατί αλλάζει η θητεία τώρα(EUROKINISSI)
Η μεγαλύτερη αλλαγή είναι φιλοσοφική. Ο στόχος είναι η εφεδρεία να είναι πραγματικά λειτουργική. Δηλαδή, σε περίπτωση ανάγκης, οι πολίτες που υπηρέτησαν να μπορούν να ενταχθούν γρήγορα σε επιχειρησιακό περιβάλλον. Για αυτό αυξάνονται οι βολές, οι πορείες, οι συνδυαστικές ασκήσεις και η εκπαίδευση πεδίου. Ο στρατός επενδύει περισσότερο χρόνο στην πρακτική εμπειρία αντί στη θεωρία.
Διαβάστε επίσης
Οι αλλαγές δεν γίνονται απλώς για να «σκληρύνει» η θητεία. Γίνονται για να αποκτήσει νόημα. Το κράτος επιχειρεί να λύσει ταυτόχρονα τρία προβλήματα:
- Να δημιουργήσει αξιόπιστη εφεδρεία
- Να δώσει δεξιότητες στους νέους
- Να κάνει τη θητεία αποδεκτή κοινωνικά
Αν το εγχείρημα πετύχει, η στρατιωτική θητεία δεν θα θεωρείται πια παύση ζωής, αλλά μεταβατικό στάδιο ενηλικίωσης — με πραγματική χρησιμότητα.
Δείτε και αυτά