Η τραγωδία των Τεμπών παραμένει μια ανοιχτή πληγή στην καρδιά της ελληνικής κοινωνίας, με τις μαρτυρίες των ανθρώπων που έχασαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα να συγκλονίζουν κάθε φορά που έρχονται στο φως. Σε ένα βαθιά συγκινητικό βίντεο στο TikTok από τον χρήστη kinhma_maria_karystianoy, η Μαρία Καρυστιάνου, η μητέρα που έγινε η φωνή των 57 θυμάτων, λυγίζει μπροστά στην κάμερα. Με δάκρυα στα μάτια, π…
Η τραγωδία των Τεμπών παραμένει μια ανοιχτή πληγή στην καρδιά της ελληνικής κοινωνίας, με τις μαρτυρίες των ανθρώπων που έχασαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα να συγκλονίζουν κάθε φορά που έρχονται στο φως. Σε ένα βαθιά συγκινητικό βίντεο στο TikTok από τον χρήστη kinhma_maria_karystianoy, η Μαρία Καρυστιάνου, η μητέρα που έγινε η φωνή των 57 θυμάτων, λυγίζει μπροστά στην κάμερα. Με δάκρυα στα μάτια, περιγράφει τις δραματικές πρώτες ώρες και τα τελευταία τηλεφωνήματα της κόρης της, Μάρθης, ανασύροντας μνήμες που κόβουν την ανάσα και αναδεικνύουν το μέγεθος της προσωπικής και εθνικής απώλειας.
Το χρονικό της τραγωδίας και οι τελευταίες στιγμές επικοινωνίας
Η Μαρία Καρυστιάνου, με μια ηρεμία που πηγάζει από τον αβάσταχτο πόνο, αναφέρεται με ακρίβεια δευτερολέπτου στις τελευταίες στιγμές πριν το μοιραίο. Το δυστύχημα σημειώθηκε στις 23:24, μια χρονική στιγμή που χάραξε για πάντα τη ζωή δεκάδων οικογενειών. Όπως περιγράφει η ίδια, η τελευταία φορά που μίλησε με την κόρη της ήταν νωρίτερα, γύρω στις 21:00 το βράδυ, σε μια τυπική, καθημερινή επικοινωνία που δεν προμήνυε την καταστροφή που θα ακολουθούσε.
Ωστόσο, μόλις λίγα λεπτά πριν τη σύγκρουση, στις 23:19, η Μάρθη προσπάθησε να καλέσει τον αδερφό της, τον Παναγιώτη. Ήταν μια κίνηση που προκάλεσε εντύπωση στην οικογένεια, καθώς είχαν ήδη μιλήσει νωρίτερα. Η προσπάθεια αυτή της Μάρθης να επικοινωνήσει με τους δικούς της ανθρώπους ελάχιστα λεπτά πριν το τέλος, παραμένει μια ανεξήγητη και ταυτόχρονα μεταφυσική στιγμή για την κ. Καρυστιάνου.
VIRAL
Στη συνέντευξή της, η Μαρία Καρυστιάνου στέκεται ιδιαίτερα σε αυτή την τελευταία απόπειρα επικοινωνίας της κόρης της. Ο Παναγιώτης σήκωσε το τηλέφωνο, αλλά η μοίρα είχε άλλα σχέδια: δεν υπήρχε σήμα. Η σύνδεση δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, αφήνοντας την οικογένεια με το αναπάντητο ερώτημα του τι ήθελε να πει η Μάρθη εκείνη την ύστατη ώρα.
Ο αδερφός της, όπως μεταφέρει η κ. Καρυστιάνου, απόρησε για τον λόγο που η αδερφή του τον κάλεσε, αφού δεν υπήρχε κάποιος προφανής λόγος ή κάτι επείγον που να είχε μείνει εκκρεμές από την προηγούμενη συνομιλία τους. «Πραγματικά, μου κάνει εντύπωση που με πήρε εκείνη την ώρα, να μου πει τι;!» αναρωτιέται ακόμα και σήμερα ο Παναγιώτης. Αυτή η ανάγκη της Μάρθης να ακούσει τη φωνή του αδερφού της λίγο πριν το συμβάν, αποτελεί για τη μητέρα της μια πολύτιμη, αν και επώδυνη, ανάμνηση.
Η Μάρθη, που χάθηκε στα Τέμπη, παραμένει στη μνήμη της μητέρας της ως ένα γελαστό και χαρούμενο κορίτσι
Μέσα στην οδύνη της, η Μαρία Καρυστιάνου προσπαθεί να δώσει ένα νόημα σε αυτές τις τελευταίες κινήσεις της κόρης της. «Ίσως με βοηθάει να σκέφτομαι ότι η Μάρθη ήθελε να μας αφήσει κάτι πολύ ιδιαίτερο, πολύ μοναδικό να έχουμε», λέει χαρακτηριστικά, προσπαθώντας να απαλύνει τον πόνο της απώλειας. Αυτό το τελευταίο τηλεφώνημα, ακόμα και χωρίς να ανταλλαχθούν λέξεις λόγω του κακού σήματος, εκλαμβάνεται ως μια προσπάθεια της Μάρθης να συνδεθεί με την εστία της, με τους ανθρώπους που αγαπούσε περισσότερο από καθετί.
Η σκέψη ότι η κόρη της ένιωσε την ανάγκη να τους πλησιάσει έστω και ψηφιακά λίγο πριν το τέλος, λειτουργεί ως μια πνευματική παρακαταθήκη. Για την κ. Καρυστιάνου, η Μάρθη δεν είναι μόνο το θύμα ενός εγκλήματος, αλλά μια παρουσία που ακόμα και στις τελευταίες της στιγμές αναζητούσε την αγάπη και τη ζεστασιά της οικογένειας.
Το σημείο της σύγκρουσης στα Τέμπη, όπου στις 23:24 η ζωή της οικογένειας Καρυστιάνου άλλαξε για πάντα / EUROKINISSI
Παρά το βάρος του πένθους και τον αγώνα που δίνει για την απόδοση δικαιοσύνης, η Μαρία Καρυστιάνου επιλέγει να κρατά ζωντανή τη φωτεινή πλευρά της κόρης της. Όπως εξομολογείται, στον νου της έρχονται συνεχώς οι στιγμές που η Μάρθη γελούσε και ήταν χαρούμενη. Αυτή η εικόνα της ευτυχισμένης κοπέλας είναι που της δίνει τη δύναμη να συνεχίζει τον αγώνα της, μετατρέποντας τον πόνο σε δράση.
Διαβάστε επίσης
Τα δάκρυα στα μάτια της κατά τη διάρκεια της περιγραφής δεν είναι μόνο δάκρυα θλίψης, αλλά και δάκρυα μιας βαθιάς, ανιδιοτελούς αγάπης. Η Μάρθη, μέσα από τα λόγια της μητέρας της, παύει να είναι ένας αριθμός στη λίστα των νεκρών και γίνεται το σύμβολο μιας γενιάς που χάθηκε άδικα, αλλά και η έμπνευση για έναν αγώνα που δεν πρόκειται να σταματήσει μέχρι να λάμψει η αλήθεια.
Δείτε και αυτά