Η Μάρθα Φριντζήλα μίλησε ανοιχτά για την περιπέτειά της με τον καρκίνο στον τράχηλο, εξηγώντας γιατί χρειάστηκε να ακυρώσει την καλοκαιρινή της περιοδεία.Η Μάρθα Φριντζήλα μίλησε ανοιχτά για πρώτη φοράΗ γνωστή τραγουδίστρια και ηθοποιός παραχώρησε μια βαθιά εξομολογητική συνέντευξη στην εφημερίδα «Τα Νέα» και τη Ζωή Λιάκα, όπου αποκάλυψε για πρώτη φορά δημόσια το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετ…
Η Μάρθα Φριντζήλα μίλησε ανοιχτά για την περιπέτειά της με τον καρκίνο στον τράχηλο, εξηγώντας γιατί χρειάστηκε να ακυρώσει την καλοκαιρινή της περιοδεία.
Η Μάρθα Φριντζήλα μίλησε ανοιχτά για πρώτη φορά
Η γνωστή τραγουδίστρια και ηθοποιός παραχώρησε μια βαθιά εξομολογητική συνέντευξη στην εφημερίδα «Τα Νέα» και τη Ζωή Λιάκα, όπου αποκάλυψε για πρώτη φορά δημόσια το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε. Όπως είπε, ήταν ο λόγος που ακύρωσε την καλοκαιρινή της περιοδεία, κάτι που τότε είχε προβληματίσει το κοινό της.
Στιγμές που ένιωσε αδύναμη αλλά δεν μίλησε
«Αρκετές φορές στη ζωή μου, όχι μία και δύο, έχω πει στον εαυτό μου να ξυπνήσει. Θυμάμαι στιγμές που έλεγα μέσα μου, έλα τελείωνε, σήκω, κάνε κάτι, κοιμάσαι. Μου έχει τύχει σε δουλειές να βλέπω μια αδικία να συμβαίνει δίπλα μου και να μην επεμβαίνω. Να βλέπω έναν κακότροπο άνθρωπο και να τον δικαιολογώ, λέγοντας μέσα μου ότι μπορεί να ξύπνησε άσχημα ή ότι έχει αγωνία ή ότι αγαπά πολύ την τέχνη και δεν μπορεί να το διαχειριστεί. Έχω αφήσει συμπεριφορές ανθρώπων να καθρεφτίζονται σε άλλους και να τους κάνουν να υποφέρουν, και ούτε εκείνοι μιλούσαν ούτε μιλούσα εγώ. Τώρα πια μιλάω».
Η διάγνωση και η ακύρωση της περιοδείας
Όπως αποκάλυψε, το περασμένο καλοκαίρι ακύρωσε όλες τις συναυλίες της επειδή διαγνώστηκε με καρκίνο στον τράχηλο και χρειαζόταν να χειρουργηθεί.
«Ναι, έπρεπε, διαγνώστηκα με καρκίνο στον τράχηλο και έπρεπε να χειρουργηθώ».
Η αλληλεγγύη μέσα στους θαλάμους
Η Μάρθα Φριντζήλα περιέγραψε τη δύναμη που άντλησε από τις γυναίκες που γνώρισε στο νοσοκομείο, γυναίκες προσφύγισσες που έδιναν τη δική τους μάχη χωρίς κανέναν δίπλα τους.
«Όχι βέβαια. Στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα που πήγαινα για τις χημειοθεραπείες τα κορίτσια ήταν κορίτσια πρόσφυγες, που δεν είχαν κανέναν. Κι εγώ τους είχα όλους γύρω μου. Όταν οι άλλες συναγωνίστριες στους θαλάμους έλεγαν “γιατί να μου συμβεί αυτό τώρα”, τους απαντούσα “παιδιά, κληρωθήκαμε, τώρα πρέπει να προχωρήσουμε όλοι μαζί”».
